Pluskwy rzadko pokazują się same. Żerują nocą, a dzień spędzają w szczelinach, do których wchodzą na płasko — wystarczy im szpara na grubość kartki papieru. Dlatego pierwszym sygnałem są zwykle ugryzienia, a te bywają mylące: reakcja skóry pojawia się nawet po kilku dniach, a część osób nie reaguje wcale. Pewność daje dopiero znalezienie śladów.
Jak wyglądają pluskwy
Dorosła pluskwa ma 4–5 mm, jest spłaszczona, owalna i rdzawobrązowa — wielkością i kształtem przypomina pestkę jabłka. Po posiłku robi się nabrzmiała i ciemniejsza, bo wypełnia się krwią. Młode osobniki są mniejsze i niemal przezroczyste, przez co łatwo je przeoczyć. Jaja mają około milimetra, są białe i przyklejone do podłoża w szczelinach, zwykle po kilka obok siebie.
Owad podobny do pluskwy to najczęściej kleszcz, młody karaluch albo pluskwiak żerujący na roślinach, który zawędrował z ogrodu. Różnica jest prosta: pluskwa domowa nie ma skrzydeł i nie występuje na roślinach — trzyma się miejsc, w których się śpi.
Pięć śladów, które zostawiają
- Ciemne kropki wielkości ziarenka maku przy szwach materaca, na stelażu i za zagłówkiem — to odchody; zwilżone rozmazują się na rdzawo
- Drobne plamki krwi na prześcieradle, zwykle po przygnieceniu owada przez śpiącego
- Zrzucone wylinki — puste, półprzezroczyste pancerzyki w szczelinach
- Skupiska jaj i białych okruchów w rogach szuflad, przy śrubach ramy łóżka, pod listwą
- Słodkawo-stęchły zapach, wyczuwalny dopiero przy dużym zasiedleniu
Gdzie szukać
Zdecydowana większość kryjówek mieści się w promieniu około półtora metra od miejsca, w którym się śpi. Zacznij od łóżka i idź na zewnątrz, a nie odwrotnie.
- Materac: wszystkie szwy, lamówki, uchwyty i metki — odchyl je i podświetl latarką
- Stelaż i zagłówek: szczeliny przy śrubach, złączeniach i od spodu, bo tam jest najciemniej
- Szafka nocna: szwy tapicerki, tylna ścianka, szczeliny szuflad
- Pokój: listwy przypodłogowe, odstająca tapeta, ramki obrazów i gniazdka przy łóżku
Oględziny zrobisz sam
Potrzebna jest latarka i cienka karta — przesuwaj nią wzdłuż szwów i szczelin, wygarniając to, co w nich siedzi, na jasne prześcieradło. Na białym tle widać i owady, i odchody.
Czego nie robić, zanim przyjedzie technik
Trzy odruchy pogarszają sytuację najbardziej. Wyrzucenie materaca nie kończy problemu, bo pluskwy są już w ramie i szczelinach pokoju, a wynoszony materac roznosi je po klatce schodowej. Przeniesienie się do innego pokoju albo na kanapę zabiera owady ze sobą i z jednego ogniska robią się dwa. Preparaty ze sklepu zwykle odstraszają, zamiast zabijać — owady rozpraszają się głębiej w ściany i do sąsiadów, a zabieg staje się droższy.
Co warto zrobić: spakować pościel i ubrania z sypialni w worki i wyprać w 60°C, a resztę zostawić na miejscu do czasu oględzin. Im mniej ruchu w mieszkaniu, tym mniejszy zakres zabiegu.



